irinçü

kelimeis.(irinçü:)

īr-mek (iğrenmek) > ir-in-mek (acı duymak) > ir-in-çü / érin-çü

  1. 1

    Günah; kusur; yanlış; hata; kabahat; kötü; çirkin.

    [DLT][EUTS][Gabain]