annaç

kelimeis.-cı

al (ön) > al-(ı)n-aç / annaç

  1. 1

    Bir şeyin öne bakan yüzü.

  2. 2

    İnsanın karşısında bulunan; alnaç; karşı.

  3. 3

    Her taraftan görülebilen açıklık yer; meydan.

  4. 4

    Yan.

  5. 5

    Karşılık; cevap.

    [DS]