alnaç
kelimeis.-cıKöken
al (ön) > al-(ı)n-aç
Anlamlar
- 1
Bir şeyin öne bakan yüzü; ön; cephe.
- 2
Yüze karşı gelen taraf; insanın karşısında bulunan, karşı; annaç.
- 3
Bir yapının ön yüzü; cephesi.
- 4
Alın.
al (ön) > al-(ı)n-aç
Bir şeyin öne bakan yüzü; ön; cephe.
Yüze karşı gelen taraf; insanın karşısında bulunan, karşı; annaç.
Bir yapının ön yüzü; cephesi.
Alın.