alnaç

kelimeis.-cı

al (ön) > al-(ı)n-aç

  1. 1

    Bir şeyin öne bakan yüzü; ön; cephe.

  2. 2

    Yüze karşı gelen taraf; insanın karşısında bulunan, karşı; annaç.

  3. 3

    Bir yapının ön yüzü; cephesi.

  4. 4

    Alın.