banlamak

kelimef.

bang (yans.) > ban-la-mak

  1. 1

    {ağız}Yüksek sesle bağırmak; seslenmek; haykırmak; .

    [DS]

  2. 2

    Ezan okumak.

  3. 3

    {ağız}(Horoz için) ötmek.

    [DS]

  4. 4

    Gök gürlemek.

  5. 5

    {ağız}Anırmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Sayıklamak.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Gizlenmesi gereken şeyi söyleyivermek.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Şaşmak.

    [DS]