ÖtükenTürkçe Sözlük

bangıldamak

kelimef.
{ağız}gçsz.[-r] [-d(ı)-yor]#10197

Köken

bang (yans.) > bang-ıl-da-mak

Anlamlar

  1. 1

    Yüksek sesle ve öfkeli olarak bağırmak; rasgele bağırarak konuşmak.

    [DS]