mukabele

kelimeis.(muka:bele)

Ar.ḳabl > muḳābele

مقابله

  1. 1

    Karşılama; karşılık verme; karşılaşma.

  2. 2

    Karşı gelme; yüz yüze olma.

  3. 3

    Yöneltilen bir söz veya davranışa karşılık verme; karşılık.

  4. 4

    Çoğunlukla iki metni karşılaştırmak amacıyla karşılıklı okuma.

  5. 5

    isl. Hafızlar tarafından Kur’an-ı Kerim okuma ve bu okunan Kur’an-ı Kerim’in ezberden bilenler veya kitaptan okuyanlar tarafından izlenmesi; sürdürülmesi.

  6. 6

    tasvf.Şeyhin gözetiminde dervişlerin bir araya gelerek zikir yapmaları; zikir meclisi; zikir halkası; Mevlevilikte sema.