tekabül

kelimeis.(teka:bül)

Ar.ḳabl > teḳābül

تقابل

  1. 1

    Yüz yüze, karşı karşıya gelme.

  2. 2

    Bir şeye karşılık olma; onun yerini tutma; karşılama.

  3. 3

    huk.Bir işi yüklenme, yerine getirmeğe söz verme.

  4. 4

    mant. Karşı olum.

  5. 5

    kim.Eşleme.