dın

kelimeis.

dan / dın / dang / danğ / dank / dıng / dınk / ding / dink / dong / düng / dünk / düngk (yans.)

  1. 1

    Yuvarlanma, takla atma; vurma, düşme; çan ya da vurmalı bir çalgı çalma; ileri geri konuşma ve mırıldanmayı bildiren kök. dın-dı-k-la-mak, dın dı-z-la-ma, dın-la-mak, dın-ıl-da-mak, dın-mak

    [Zülfikar]