danğ

kelimeis.

dan / dın / dang / danğ / dank / dıng / dınk / ding / dink / dong / düng / dünk / düngk (yans.)

  1. 1

    Yuvarlanma, takla atma; vurma, düşme; çan ya da vurmalı bir çalgı çalma; ileri geri konuşma ve mırıldanmayı bildiren kök. danğ-ır-da-k, danğ-ır-da-mak

    [Zülfikar]