dıng

kelimeis.

dan / dın / dang / danğ / dank / dıng / dınk / ding / dink / dong / düng / dünk / düngk (yans.)

  1. 1

    Yuvarlanma, takla atma; vurma, düşme; çan ya da vurmalı bir çalgı çalma; ileri geri konuşma ve mırıldanmayı bildiren kök. dıng-a-la-k, dıng-ıl-tı, dıng-ıl-mak, dıng-ı-la-mak, dıng-a-la-k kılmak, dıng-ıl namaz kılmak, dıng-ır, dıng-ır-da-mak, dı

    [Zülfikar]