ÖtükenTürkçe Sözlük

kaymakam

kelimeis.
{OsT}#88231

Köken

Ar.ḳıyām > ḳāʾim (oturan) + makām (yer) > ḳāʾim-i maḳām >

قائمقام قايمقامقائم مقام

Anlamlar

  1. 1

    Bir kimsenin yerine geçen vekil.

  2. 2

    tar. İmparatorluk döneminde sadrazam hükümet merkezinden ayrıldığı zaman yerine vekâlet eden Kubbealtı veziri; vezir-i sani; kaymakam paşa.

  3. 3

    tar. İmparatorluk döneminde bugünkü yarbaya denk düşen askerî rütbe; yarbay.

  4. 4

    Günümüzde, bir ilçenin en büyük yönetim amiri; ilçebay.

Bu sözcükle kurulan deyimler6