makam

kelimeis.(maka:m)

Ar.ḳıyām > maḳām

مقام

  1. 1

    Durulan yer; bulunulan yer.

  2. 2

    Devlet daireleri için görev yeri; karar yetkisi bulunan yönetim birimi; böyle bir birimin başında bulunan kişinin görevi; memurluk yeri; mevki; orun; kat.

  3. 3

    Bir ermiş kişi için yaptırılan türbe.

  4. 4

    tasvf.Tasavvuf erbabı kişinin kendi irade ve çabasıyla ulaştığı kademeli ruhsal ve ahlakî olgunluk düzeylerinden her biri; aşağı varlık katından olgunların olgunu sayılan varlık katına yükselmek için aşılması gereken manevi basamaklardan her biri; insanı

  5. 5

    müz.Türk musikisinde bir dizinin işleniş biçimine verilen ad.

  6. 6

    müz.Belirli aralıklar dizisine verilen ad.