kurgu

kelimeis.(kurgu:)

kur-mak > kur-ġū

  1. 1

    {eT}Zemberekli bir şeyi kurmaya yarayan alet; kuracak.

    [DLT]

  2. 2

    Zembereğin kurulmuş durumu.

  3. 3

    Ölçülüp biçilerek yapılan iş.

  4. 4

    Meydana getirilecek bir şeyin parçalarını, ögelerini bir araya getirme ve birleştirme işi; montaj, (1935).

  5. 5

    Başka başka kaynaklardan alınmış parçaları bir araya getirip bir bütün oluşturma işi.

  6. 6

    Kuruntu, vehim.

  7. 7

    fel.Bilmek ve tanımaktan başka amaç taşımayan, herhangi bir çıkar gözetmeyen bilgi.

  8. 8

    Soyut, keyfî, doğrulanması mümkün olmayan düşünce veya görüş; spekülasyon, (1942).

  9. 9

    Gelecekle ilgili olan ve hayal gücüne dayalı olarak meydana getirilmiş fantastik eser.

  10. 10

    sin.Bir filmin görüntü, ses vb. ögelerini bir araya getirmek işlemi.

  11. 11

    {ağız}Ölçülüp biçilerek yapılan iş.

    [DS]