durulmak

kelimef.

eT.tur-mak > tur-ul-mak > dur-ul-mak

دورولمق

  1. 1

    {eAT}(Sıvı için) bulanıklığı gitmek; duru hâle gelmek; durulaşmak.

  2. 2

    (Karışıklık, rüzgâr, fırtına vb. için) dinmek; sakinlemek.

  3. 3

    (Kişi için) uslanmak; sakinleşmek; bıkmak; usanmak.

  4. 4

    {eT}Usanmak; bıkmak.