dıb

kelimeis.

dab / deb / dep / dıb / dib / düp (yans.)

  1. 1

    Patırtılı yürümeyi, düzensiz adım atmayı, ayakla tepme veya tepinmeyi; dengesi bozulma, yuvarlanma; kımıldanma ve bu yolla meydana gelen dürtüleri anlatan kök. dıb-ı-da-n, dıb-ı-dık, dıb-ır-da-mak, dıb-ıl dıbıl

    [Zülfikar]