düp

kelimeis.

dab / deb / dep / dıb / dib / düp (yans.)

  1. 1

    Patırtılı yürümeyi, düzensiz adım atmayı, ayakla tepme veya tepinmeyi; dengesi bozulma, yuvarlanma; kımıldanma ve bu yolla meydana gelen dürtüleri anlatan kök. düp-ül-dü, düp-ür-de-mek

    [Zülfikar]