dab

kelimeis.

dab / deb / dep / dıb / dib / düp (yans.)

  1. 1

    Patırtılı yürümeyi, düzensiz adım atmayı, ayakla tepme veya tepinmeyi; dengesi bozulma, yuvarlanma; kımıldanma ve bu yolla meydana gelen dürtüleri anlatan kök. dab-al abal, dab-a-la-mak, dab-dır-i, dab-ıl dabıl, dab-ıl-da-mak, dab-ır

    [Zülfikar]