1. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  2. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  3. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  4. boşurkanmakkelimef.Kurtarmak.
  5. çakmakkelimef.Vurmak.
  6. edikmekkelimef.Başarmak.
  7. egirtmekkelimef.İplik büktürmek; eğirtmek.
  8. etikmekkelimef.Başarmak.
  9. kamşatmakkelimef.Titretmek; depretmek; hareket ettirmek; sarsmak; sallamak; sallatmak
  10. kanamakkelimef.eT.Kan almak; kan akıtmak; kan emmek.
  11. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  12. küçedmekkelimef.Güçlendirmek; kuvvetlendirmek.
  13. küsemekkelimef.Özlemek; arzulamak; arzu etmek; istemek; dilemek. [Yüknekî]
  14. osmakkelimef.Kesmek.
  15. solamakkelimef.Çin.Zincire vurmak; bağlamak; zincirlemek.
  16. sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
  17. taplamakkelimef.Sevmek.
  18. tepmekkelimef.Dövmek; vurmak:
  19. tutmakkelimef.Tutmak; elinde bulundurmak; eliyle kavramak; kavrayarak eline almak; almak.
  20. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  21. üstemekkelimef.Eklemek; artırmak; çoğaltmak.
  22. yasamakkelimef.Moğ.Tayin etmek; karar vermek; yapmak; tanzim etmek; kurmak; hazırlamak.
  23. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.
  24. yırtmakkelimef.Parçalamak.
  25. yokadmakkelimef.Mahvetmek; yok etmek.
  26. yokatmakkelimef.Mahvetmek; yok etmek;
  27. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.