- bozukkelimesf.Bozulmuş olan; kırık; yıkık.
- ezikkelimesf.eT.Ezilmiş.
- kısırkelimesf.(İnsan ve hayvan için) üreme yeteneği kalmamış; döl vermeyen.
- kızılkelimesf.Çok kırmızı olan; parlak kırmızı olan; kızıl renk.
- koyukelimesf.eT.Kalın; sık.
- onkelimesf.Dokuzdan bir artık; dokuz artı bir;
- piskelimesf.Herhangi bir leke, kir, toz ile kaplı olan; kirli; iğrenç olan; murdar; mülevves.
- soğukkelimesf.Sıcaklığı, insan bedeninin sıcaklığından düşük olan.
- tekkelimesf.eT.Bir; yalnız.
- yarımkelimeis.Bir bütünün yarısı; bir şeyin yarısı; herhangi bir şeyin ikiye ayrılmış olan parçalarından her birisi.
- yüksekkelimesf.Benzerlerine göre taban sayılan altı ile üstü arasındaki dikey yöndeki uzaklık çok olan; uzamış.