1. -cağıeke.-ca, .... görünüşlü, ... gibi.
  2. -cağıneke.... olarak.
  3. -çakeke.bknz. cak
  4. -casıeke....-ın hepsi.
  5. -ceğieke.bknz. cağı
  6. -ceğineke.bknz. cağın
  7. -cekeke.bknz. cak
  8. -çekeke.bknz. cak
  9. -cesieke.bknz. cası
  10. -cileke.bknz. cıl
  11. -cileyineke.bknz. cılayın
  12. -cılrakeke.İsim ve sıfatlara benzerlik kavramı katan yapım eki; bugünkü “‑ımsı” görevinde kullanılmıştır.
  13. -cilrekeke.bknz. cılrak
  14. -cugazeke.Küçültmelik ekidir, -cuk ve -az eklerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Çoğunlukla tek heceli kelimelere eklenir. Bugünkü “-cağız” işlevindedir.…
  15. -cügezeke.bknz. cugaz
  16. -dakideneke.dakinden; -kinden.
  17. -dekideneke.bknz. dakiden
  18. -dineke.bknz. dın
  19. -düceğieke.bknz. ducağı
  20. -düğieke.bknz. duğı
  21. -düğümceeke.bknz. duğumca
  22. -dukdaeke.Fiilden zarf fiil türeten ek; görülen geçmiş zaman kipi üzerine bulunma hâli eki gelerek oluşmuş birleşik ektir, bu günkü “-dığı zaman, -dığında..”…
  23. -dukdaneke.-dıktan sonra.
  24. -ecegineke.bknz. acagın
  25. -eceksizeke.bknz. acaksız
  26. -edieke.bknz. adı
  27. -elieke.Soy sop, aile anlamı katan yapım eki; -gil. dayımeli (dayımgil)
  28. -elümeke.bknz. alum
  29. -emeke.bknz. am
  30. -eneke.Ar.Arapça kelimelerin sonlarına gelerek zarf yapan ek; tenvin.
  31. -endeeke.bknz. anda
  32. -engeke.bknz. ang
  33. -ereke.bknz. r
  34. -er-eke.bknz. ar
  35. -erlikeke.bknz. rlık
  36. -esineke.bknz. asın
  37. -evüzeke.bknz. avuz
  38. -gaeke.İsmin yaklaşma hâli eki; yönelme hâli eki; -ya.
  39. -gaçeke.-ınca; -arak.
  40. -geeke.bknz. ga
  41. -geneke.bknz. gan
  42. -gıleke.İstek kipi eki; dilek, istek, dua yoluyla istek, tavsiye, tavsiye yoluyla gereklilik, emir bildiren ve ivdirme anlamı katan pekiştirme ögesi. “Çün…
  43. -gileke.bknz. gıl
  44. -haheke.Far.Sonuna getirildiği Farsça isimlere “... isteyen, ... ister” anlamı katarak birleşik sıfatlar yapan son ek. hayır-hāh (iyilik isteyen); bed-hāh…
  45. -icekeke.bknz. ıcak
  46. -ılaeke.bknz. la
  47. -ileeke.bknz. la
  48. -ılueke.eT.Sıfat fiil yapan ve “-ılmış” değerinde kullanılır. “Sünüğe sar-ılu (sarılmış) etsiz deriyem / Semizlikten halavetten beriyem.” Pendname-i Güvehî.
  49. -ilueke.eT.bknz. ılu
  50. -ımnıeke.-ımı. “Gözümün yaşı kesülsün k’eyledi sırrımnı (sırrımı) faş.” Ruşenî Divanı.