1. kılınmakkelimef.Kılmak eylemi yapılmak.
  2. kılkkelimeis.Huy; gidiş; tavır.
  3. kılmakkelimeyard. f.Yapmak; etmek; eylemek; işlemek; icra etmek; [Yüknekî]
  4. kimkelimezm.eT..İnsanlar için kullanılan soru ve belirsizlik zamiri. [Yüknekî]
  5. kimekelimeis.Gemi.
  6. kımızkelimeis.Kısrak sütünün ekşitilmesi ile elde edilen, az alkollü, ekşi ve içindeki CO2 dolayısıyla gazozumsu bir niteliği olan eski bir Türk içkisi.
  7. kınkelimeis.Bıçak, hançer, kılıç gibi silah ve kesici aletlerin koruyucu kılıfı.
  8. kınkelimeis.İşkence; eziyet; azap; ıstırap.
  9. kinkelimeis.Göbek.
  10. kinkelimeis.Sonra; son; istikbal; gelecek.
  11. kınamakkelimef.eT.Cezalandırmak.
  12. kingkelimesf.Geniş; mufassal. [Yüknekî]
  13. kingekelimesf.Geniş.
  14. kingemekkelimef.Danışmak; görüşmek.
  15. kingeşkelimeis.Danışma; görüşme.
  16. kingeşçikelimeis.Danışman; müşavir.
  17. kingeşmekkelimef.bknz. kengeşmek
  18. kingümekkelimef.Genişlemek.
  19. kingürmekkelimef.Genişletmek.
  20. kingütmekkelimef.Genişletmek.
  21. kinikmekkelimef.Gecikmek.
  22. kinilmekkelimef.Gecikilmek.
  23. kıp kızıldeyimKıpkırmızı; kıpkızıl.
  24. kırkelimeis.eT.Yerleşim birimi dışında olan yerler; şehir ve kasabalar dışında kalan yerler.
  25. kirkelimeis.eT.Herhangi bir şeyin veya vücudun üzerinde meydana gelen veya biriken pislik tabakası; pislik. [Yüknekî]
  26. kırgılkelimesf.Kırçıl.
  27. kirişkelimeis.Adamın akarlarından olan geliri.
  28. kırmaçıkelimeis.Deri.
  29. kirmekkelimef.Girmek; atılmak; sokulmak. [Yüknekî]
  30. kırtışkelimeis.Bet beniz; yüzün rengi; yüz güzelliği.
  31. kirtükelimesf.Doğru; gerçek; hakiki; sahih. [Yüknekî]
  32. kirtüçkelimesf.Kıskanç.
  33. kırukkelimesf.Sakat.
  34. kışkelimeis.eT.(Kuzey yarım küre için) sonbahar ile ilkbahar arasında yer alan, yılın en soğuk ve yağışlı mevsimi; güneşin Oğlak dönencesine dik geldiği 22…
  35. kişkelimeis.Derisinden kürk yapılan bir hayvan; samur.
  36. kişçikelimeis.Avcı.
  37. kişelmekkelimef.Kösteklenmek; köstek bağlanmak.
  38. kişemekkelimef.Kösteklemek; köstek vurmak; bağlamak.
  39. kişenkelimeis.Bağ; uçkur.
  40. kişenligkelimesf.Köstekli; bağlı.
  41. kısgakelimesf.Kısa; az.
  42. kisikelimeis.Kişi.
  43. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  44. kişilikkelimeis.eT.Bir kimseye özgü belirgin özellik; şahsiyet.
  45. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  46. kışkıkelimezf.Kış gibi; kışa yakışır.
  47. kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
  48. kısurmakkelimef.Kısaltmak.
  49. kitermekkelimef.Gidermek; uzaklaştırmak; çıkarmak. [Yüknekî]
  50. kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]