1. batsıkkelimeis.Batış.
  2. baturkelimesf.Moğ.Savaşlarda gücü ve gözü pekliğiyle üstün gelen; kahraman; yiğit; cesur; bahadır.
  3. baykelimesf.eT.Zengin; varlıklı; ağa.
  4. baymakkelimef.eT.Kelepçelemek; bağlamak; bent etmek; ipe vurmak.
  5. bazkelimesf.Bağımlı; tabi.
  6. bedizkelimeis.Resim; tasvir.
  7. bedizcikelimeis.Ressam.
  8. bedizlemekkelimef.Süslemek.
  9. bedizmekkelimef.Süslemek; bezemek.
  10. bedükkelimesf.Büyük.
  11. bedümekkelimef.Büyümek.
  12. bedzemekkelimef.Heykel ve resimlerle süslemek; bezemek.
  13. bedzetmekkelimef.Süsletmek.
  14. begdemekelimeis.Cennet.
  15. begiçkelimeis.Beycik.
  16. beglikkelimesf.Bey olmaya layık; bey olacak olan.
  17. begnikelimeis.Buğday, darı, arpa gibi şeylerden yapılan içki; bira.
  18. belkelimeis.eT.Kol ve bacakların birleştiği yer; bel.
  19. belgükelimeis.Alamet; işaret; nişan; marka; belgi; belge; im.
  20. belgülügkelimesf.Belirli; görünen; açık; sarih; vâzıh.
  21. beltirkelimeis.Yolların birleştiği yer; kavşak; dört yol ağzı.
  22. benkelimezm.eT.Teklik birinci kişi zamiri. .
  23. bengkelimeis.Yüzdeki ben; leke.
  24. benggükelimesf.Öncesi ve sonu olmayan; sonsuz; ebedî.
  25. bengikelimeis.Sevinç; mutluluk.
  26. bengizkelimeis.Beniz.
  27. bengkükelimeis.Yazıt; kitabe.
  28. bengligkelimesf.Benekli; beyaz benekli.
  29. bengükelimesf.Moğ.Sabit kalacak nitelikte; sonsuz; ebedî.
  30. beningkelimezm.Teklik birinci kişi iyelik durumu; benim.
  31. bergerükelimezf.Beriye doğru.
  32. beridenkelimezf.eT.Beri taraftan.
  33. berigmekelimesf.Vermiş olan.
  34. bermekkelimef.Vermek. [Yüknekî]
  35. bersigkelimeis.Verme arzusu.
  36. berükikelimezf.Beriki; berideki.
  37. beşkelimeis.eT.Dörtten sonra, altıdan önce gelen sayının adı.
  38. beşinçkelimesf.Beşinci.
  39. bikelimeis.Kısrak.
  40. biçikelimeis.Kadın.
  41. biçinkelimeis.Maymun.
  42. bıçmakkelimef.Biçmek; kesmek.
  43. biçmekkelimef.eT.Herhangi bir nesneyi istenilen özellikte kesmek; . [Yüknekî]
  44. bidgüçikelimesf.Savaş dansı yapan.
  45. bidimekkelimef.Dans etmek.
  46. bilkelimeis.Bel.
  47. bilekelimezf.Birlikte; beraber. [Yüknekî]
  48. bilgekelimeis.eT.Bilgi sahibi, iyi ahlaklı, örnek alınacak olgunluğa ulaşmış kişi; hakîm; akıllı; dirayetli; fetanetli; muktedir; mütebahhir. (1935).
  49. bilgeligkelimesf.Hakîm olan; bilge olan.
  50. biligkelimeis.Bilgi; hikmet; vukuf; malumat.