ÖtükenTürkçe Sözlük

bay

kelimesf.(ba:y)

Köken

eT.bāy

باى

Anlamlar

  1. 1

    {ağız}{eAT}{eT}Zengin; varlıklı; ağa.

    [DLT][DS][ETY][EUTS][Gabain][Tekin][İKPÖy.]

  2. 2

    {eAT}Ulu; kibar; soylu.

  3. 3

    {eAT}Temiz.

  4. 4

    {eAT}Bir şeye ihtiyaç duymayan; müstağni.

  5. 5

    (Şamanizmde bazı kutsal varlıkların sıfatı olarak) kutlu.

  6. 6

    {ağız}Geniş.

    [DS]

  7. 7

    Bey ve efendi anlamında erkeklere verilen bir unvan, [TBMM Zabıt C. XXIV, 1934, s. 52] (1935).

  8. 8

    ünl.Adı bilinmeyen erkeklerden bahsederken veya onlara hitap ederken kullanılan bir seslenme sözü.