bilge
kelimeis.(bilge:)Köken
eT.bil-mek > bil-gē
بلگه بلكه
Anlamlar
- 1
{eAT}{eT}Bilgi sahibi, iyi ahlaklı, örnek alınacak olgunluğa ulaşmış kişi; hakîm; akıllı; dirayetli; fetanetli; muktedir; mütebahhir. (1935).
[ETY][EUTS][Tekin][Üç İtigsizler][İKPÖy.]
- 2
{eAT}{eT}Geniş ve derin bilgi sahibi; bilgin; âlim.
[DLT][ETY][EUTS][Üç İtigsizler][İKPÖy.]
- 3
{eAT}Bilge; bilgili kişi; hakîm. [EUTS
[ETY][Gabain]
- 4
Danışman.
[ETY]
- 5
Bilgi.
[İKPÖy.]