bilge

kelimeis.(bilge:)

eT.bil-mek > bil-gē

بلگه بلكه

  1. 1

    {eAT}{eT}Bilgi sahibi, iyi ahlaklı, örnek alınacak olgunluğa ulaşmış kişi; hakîm; akıllı; dirayetli; fetanetli; muktedir; mütebahhir. (1935).

    [ETY][EUTS][Tekin][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  2. 2

    {eAT}{eT}Geniş ve derin bilgi sahibi; bilgin; âlim.

    [DLT][ETY][EUTS][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  3. 3

    {eAT}Bilge; bilgili kişi; hakîm. [EUTS

    [ETY][Gabain]

  4. 4

    Danışman.

    [ETY]

  5. 5

    Bilgi.

    [İKPÖy.]