1. abşakkelimesf.(Kişi için) bacakları ayrık, ayakları birbirine yakın olan.
  2. absimisakelimeis.Yun.Ateş böceği.
  3. abukelimeünl.Şaşkınlık, korku ve hayret anlatır; aboo; abov; abuu; abuv.
  4. abukkelimeis.Umut; güven.
  5. abukkelimeis.Avurdu şişirip parmakla vurarak çıkarılan ses.
  6. abukatkelimesf.Geveze.
  7. abuklandırmakkelimef.Umutlandırmak.
  8. abuklanmakkelimef.Güvenmek; bel bağlamak; ümitlenmek.
  9. abulkelimezf.Yavaş yavaş; ağır ağır.
  10. abulkelimesf.Aptal.
  11. abulavutkelimesf.Beceriksiz; dangalak.
  12. aburkelimeis.Erme.Kara lahana, mısır unu ve fasulye ile yapılan bir yemek.
  13. aburkelimesf.Namus; şeref.
  14. abuşakkelimesf.Beceriksiz; başarısız.
  15. abuskalkelimeis.Yun.Sonradan tamamlanmak üzere yarım bırakılan iş.
  16. abutkelimesf.İş bilmez; sersem.
  17. abuvkelimeünl.Şaşma ve heyecan bildirir.
  18. abuzambakkelimesf.Ar.Saçma sapan, gelişigüzel konuşan.
  19. abyarikelimeis.Far.Sulayıcılık.
  20. kelimesf.eT.(Kişi, hayvan için) yemek ihtiyacı içinde bulunan; acıkmış. (a:ç) .
  21. aç boğazdeyimAç gözlü; gözü doymaz.
  22. aç çardakdeyimHela.
  23. aç kabadayıdeyimKabadayılık yapan yoksul kimse.
  24. acabada kalmakdeyimKararsız olmak; şüphede kalmak.
  25. acabolakelimezf.Ar.Acaba.
  26. açacakkelimeis.Şişe ve konserve kutusu gibi yiyecek içecek maddelerinin konulduğu kapların kapaklarını açmaya yarayan araç.
  27. açagatıkkelimeis.Yağsız ve süzülmüş yoğurttan yapılan peynir.
  28. açağızkelimesf.Boşboğaz; ukala.
  29. acalmakkelimef.(Makine dişlileri için) fazla kullanmaktan dolayı aşınmak.
  30. acamıkelimesf.Eli işe alışmamış; toy; tecrübesiz.
  31. açankelimezf.eT.O zaman; öyleyse.
  32. acaplamakkelimef.Kınamak; ayıplamak.
  33. açarkelimeis.Anahtar.
  34. açarkelimeis.Turşu; aperatif.
  35. açarkelimeis.Erme.Yeni doğmuş erkek buzağı.
  36. acarkelimesf.Ar.Becerikli, tuttuğunu koparan, hamarat, iş bilir.
  37. acar tavdeyimSürülecek tarlanın şubat ayı içindeki tavı.
  38. acarcanakelimezf.Oldukça sert.
  39. acarıkkelimesf.Yoksul; yarı aç; çıplak; sefil.
  40. acarlamakkelimef.Yenilemek.
  41. acarlaşmakkelimef.Acar olmak, acar duruma gelmek.
  42. acarlıkelimesf.Sert; keskin.
  43. açasınakelimezf.Açık olacak biçimde; açık olarak.
  44. açasıyakelimezf.Açmadan önce; açıncaya kadar.
  45. accıkkelimezf.Biraz; azıcık; pek az.
  46. Acem ocağıdeyimMaltız; ızgaralı demir ocak.
  47. Acem şeytanıdeyimZayıf, esmer adam.
  48. acenekelimeis.Far.Tırpanın sap geçecek deliğini delmeye yayan çelik alet; zımba.
  49. aceplemekkelimef.Şaşmak.
  50. acerkelimesf.Ar.(Eşya için) kullanılmamış; eskimemiş.