ÖtükenTürkçe Sözlük
DS — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. abcalamakkelimef.Bacaklarını ayırarak yürümek.
  2. abcallamakkelimef.Sık ve telaşlı adımlarla yürümek.
  3. abdalkelimeis.Ar.Nefsini terbiye etmek üzere dünya işlerinden uzaklaşarak Allah’a ibadet ve zikre yönelmiş kimse; abit; zahit; veli; sofu; derviş.
  4. abdal otudeyimAfyon; esrar.
  5. abdallanmakkelimef.Dilenmek.
  6. abdeslikkelimeis.Evlerde el yüz vb. yıkanan yer.
  7. abdestlikkelimeis.Abdest almak için özel olarak yapılmış yer.
  8. abdestsizkelimesf.(Kişi için) abdesti bozulmuş olan, ibadet edebilmek için abdest almak zorunda olan.
  9. abekelimeünl.“Hey” anlamında kullanılan bir seslenme ve dikkati çekme sözü.
  10. abecikelimesf.Aptal.
  11. abeşkelimesf.Dönek; hileci.
  12. abeşkelimeis.Ar.Kula renginde at.
  13. abesikelimeis.Bir işin ustası.
  14. abeşivermekkelimef.Sarmaşmak; kucaklaşmak.
  15. abetkelimeis.Rus.Öğle yemeği.
  16. abikelimeis.Ağabey.
  17. abıçkelimeis.İki bacak arası; apış.
  18. abıdıkkelimesf.Beceriksiz; elinden iş gelmeyen.
  19. abidikkelimeis.Dalavere.
  20. abıkkelimesf.eT.Bozuk.
  21. abık sabıkdeyimSaçma sapan; gelişi güzel; ileri geri; boş söz; abuk sabuk.
  22. abılakelimeis.Abla.
  23. abılabutkelimesf.Çirkin; gösterişsiz.
  24. abıldanmakkelimef.(Çocuk için) emeklemeye hazırlanmak.
  25. abıneşetkelimeis.Far.Meni; er suyu; döl; sperma.
  26. abınmakkelimef.Düşeyazmak; yürürken ayağı kaymak.
  27. abırcınkelimesf.Memnun.
  28. abırcın olmakdeyimUsanmak; bıkmak.
  29. abışkelimeis.Apış; iki bacak arası.
  30. abışmakkelimef.Apışmak.
  31. abkınkelimesf.Atılgan; girişken.
  32. ablakelimeis.Yaş bakımından büyük olan kız kardeş.
  33. ablacıkelimesf.Ablasına çok düşkün olan.
  34. ablakkelimesf.Ar.İki renkli; beyaz ve siyahlı.
  35. abokelimeünl.Şaşma, korkma gibi duyguları ifade etmekte kullanılan söz.
  36. aborekelimesf.Yun.Beceriksiz.
  37. aboşimaskelimeis.Yun.Fırtınaya tutulma.
  38. aboşimas olmakdeyimEkilmiş tarlanın yağmurdan zarar görmesi.
  39. aboşkevariskelimeis.Yun.Etrafı toplayıp çeki düzen verme.
  40. abovkelimeünl.Korku ve şaşkınlık bildiren ünlem.
  41. abrakelimeis.Erme.Dara.
  42. abracıkelimeis.İdare eden; zor durumdan kurtaran; aracı.
  43. abralıkelimesf.(Terazi için) dengesi sağlanmış; dengeli.
  44. abramakkelimef.Fırtınalı havalarda bir deniz taşıtını gemicilik kurallarına ve havanın değişkenliğine göre kullanmak.
  45. abraşkelimesf.Ar.Alaca renkli.
  46. abraş oturmakdeyimYan oturmak.
  47. abraşmakkelimef.Olduğu yerde kalmak; kalakalmak.
  48. abrazkelimesf.(Kadın ve dişi hayvan için) kısır.
  49. abriskelimeünl.Erme.Bravo; yaşa.
  50. abrışmakkelimef.eT.(Çocuk için) annesinin arkasına sarılmak; sırnaşmak; direnmek.