abdal

kelimeis.(abda:l)

Ar.bedel / bedil (tanık) > abdāl

آبدال

  1. 1

    {eAT}tasvf.Nefsini terbiye etmek üzere dünya işlerinden uzaklaşarak Allah’a ibadet ve zikre yönelmiş kimse; abit; zahit; veli; sofu; derviş.

  2. 2

    Bir şeye akıl yormaz, kalender yaşayışlı gezgin dervişler; Kalenderiye grubunun serseri dervişleri.

  3. 3

    {ağız}Düğünlerde davul zurna çalmak suretiyle insanları eğlendiren kimse; abdal davulcuları.

    [DS]

  4. 4

    Perişan kılıklı kimse.

  5. 5

    {ağız}Dilenci.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}(15. yy.dan sonra) dervişlerin kılığına bürünerek dolaşan akıl hastası; deli; meczup; mecnun; divane; tilbe; ahmak; bön.

    [DS]

  7. 7

    Temiz yürekli, hile bilmez; safderun.

  8. 8

    {ağız}Çingene.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Serseri.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Sünnetçi.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Avare.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Tembel. 13. Beceriksiz.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}İtibarsız.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Tamahkâr.

    [DS]