Ötüken
sf. — bu süzgeçi kaldırDS — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. alabanıkelimesf.Yun.Açık kalpli.
  2. alacakelimesf.Açıklı koyulu çok sayıda desenleri, renkleri birbirine karışmış; karışık renkli; tek renkli olmayan.
  3. alacalıkelimesf.Karışık renkli.
  4. alafatkelimesf.Ar.Şaşılacak kadar büyük; çok büyük.
  5. alaflıkelimesf.Alevli; ateşli.
  6. alağazkelimesf.Geveze; boşboğaz.
  7. alakkelimesf.Karışmış.
  8. alaktırıcıkelimesf.Ortalığı birbirine katan; ara bozucu.
  9. alakudurukelimesf.Baştan savma; üstünkörü.
  10. alakurukelimesf.(Toprak için) yarı tavlı; alatavlı.
  11. alakuşkelimesf.Yaygaracı; palavracı.
  12. alalıkelimesf.Abraş; alaca tenli.
  13. alamankelimesf.Büyük; iri; kocaman.
  14. alamsızkelimesf.Habersiz; ansızın.
  15. alangızkelimesf.Yaramaz; mızıkçı.
  16. alaşkelimesf.(Hayvan için) alaca.
  17. alaşalıkelimesf.(Hayvanlar için) cilveli; oynak.
  18. alaşmankelimesf.Karışık; melez.
  19. alatkelimesf.İvedi; acele.
  20. alatakelimesf.Karışık; toplama.
  21. alatenkelimesf.Cüzamlı.
  22. alavırtkelimesf.(Toprak için) yarı tavlı; alatav.
  23. alavurkelimesf.Az tavlı; yarı kuru, yarı yaş.
  24. alaylıklıkelimesf.Şatafatlı; gösterişli.
  25. alçakkelimesf.eT.Yüksek olmayan; yerden yüksekliği az olan; aşağıda olan.
  26. alçımkelimesf.Sert; sarp.
  27. aldançkelimesf.Kolay aldanan.
  28. aldırıkkelimesf.Şımarık.
  29. aldurukkelimesf.Kendini beğenmiş; kibirli.
  30. algınkelimesf.(Bir hastalık tarafından) alınmış.
  31. algısızkelimesf.Sevimsiz; hoş gelmeyen.
  32. alıkkelimeis. sf.eT.Anlama ve sezme gücü yetersiz; aptal; avanak; bön; budala; ebleh; saf; salak; sersem.
  33. alıklıkelimesf.Karısının baskısında olan erkek.
  34. alımlıkelimesf.Güçlü bir çekiciliği olan, güzel; cazibeli; göz alıcı.
  35. alızkelimesf.Zayıf; cılız.
  36. alızkelimesf.Kurnaz; sinsi.
  37. alkaçıcıkelimesf.Dolandırıcı; kaçırıcı.
  38. allamkelimesf.Dağınık; düzensiz.
  39. almakçıkelimesf.(Kişi için) köy düğününde gelini babasının evinden güvey evine getiren.
  40. almaşıkkelimeis. sf.Düzenli aralıklarla birbirini izleyen; münavebeli.
  41. almazkelimesf.(Keçi veya koyun için) yavrusunu emdirmeyen.
  42. altılıkelimesf.Altı birimden meydana gelen.
  43. alukkelimesf.Kaba; haşin.
  44. aluşmankelimesf.Yayılan; duyulan; şayi olan.
  45. alverdikelimesf.Gelişigüzel; baştan savma.
  46. amalkelimesf.Ar.Baş belası; usanç verici; yaramaz; inatçı.
  47. amanlıkelimesf.Eğimli; eğri.
  48. amansızkelimesf.Öldürücü.
  49. amaştaşkelimesf.(Giyecek vb. için) denk; uygun; beraber.
  50. amatkelimesf.Şaşkın; serseri; budala.