alçak

kelimesf.-ğı

eT.al (alt, aşağı taraf) > al-çak$

الچق الچاق

  1. 1

    Yüksek olmayan; yerden yüksekliği az olan; aşağıda olan.

  2. 2

    Basık, kısa.

  3. 3

    (Boy için) kısa.

  4. 4

    mec. (Kişi için) ahlak açısından kötü sayılan; aşağılık; namert; adi; ahlaksız; bayağı; daltaban; deni; habis; hain; hayasız; haysiyetsiz; herif; kansız; karaktersiz; lain; muhannet; namussuz; onursuz; rezil; soysuz; sefil; silisiz; şerefsiz; tıynetsiz; y

  5. 5

    {eT}İltifat eden; hayırhah; mültefit.

    [Gabain]

  6. 6

    {eAT}{eT}Alçak gönüllü; yumuşak huylu; uslu; ince; nazik; mütevazı; yavaş; sakin.

    [DLT][EUTS]

  7. 7

    is.Yüksek olmayan yer; aşağı.

  8. 8

    is.mec. Ahlakı kötü kimse; namert.

  9. 9

    (Eski gök bilimcilere göre) yeryüzü.

  10. 10

    {ağız}Dere boyu; düz otlak yer; vadi.

    [DS]