ÖtükenTürkçe Sözlük
KB — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. burunkelimesf.Önce; ileri; önceleri; evvel; evvelleri. [Yüknekî]
  2. burunkelimeis.eT.Solunum aygıtının en üst kısmını teşkil eden, üst dudakla alın arasında yer alan, yüzün en çıkıntılı kısmı, aynı zamanda koku alma organı.
  3. burundukkelimeis.Yular.
  4. bürünmekkelimef.eT.Sarınmak, örtünmek, kaplanmak.
  5. buşaklıkkelimeis.Öfke; kızgınlık.
  6. buşıkelimesf.Öfkeli; sinirli; hırçın.
  7. buşılıkkelimeis.Hiddetlenme; kızma.
  8. busmakkelimef.Pusmak; pusu kurmak; pusuya yatmak; gizlenmek; saklanmak. [Yüknekî]
  9. buşmakkelimef.Üzülmek; sıkılmak; canı sıkılmak; usanmak.
  10. busugkelimeis.Pusu.
  11. busugçıkelimeis.Pusu kuran; pusuya yatan; tuzakçı.
  12. buşurmakkelimef.Birinin canını sıkmak; sinirlendirmek. [Yüknekî]
  13. butkelimeis.Sansk.Buda; Burhan.
  14. bütekelimezf.Çok; pek çok.
  15. butıkkelimeis.Budak. dal; ağaç.
  16. butıklanmakkelimef.Budaklanmak; dallanmak.
  17. bütmekkelimef.Bitmek; tamamlanmak; gerçekleşmek.
  18. bütmekkelimef.(Yara için) kapanmak; onulmak. [Yüknekî]
  19. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  20. bütrükelimezf.Baştanbaşa.
  21. bütrürekkelimezf.Tamamen; tamamıyla; iyice.
  22. butukelimeis.Deve yavrusu.
  23. bütülmekkelimef.İnanılmak.
  24. bütünkelimesf.eT.Eksiksiz; tam. [Yüknekî]
  25. bütünlükkelimeis.Doğruluk; mükemmellik.
  26. bütürmekkelimef.Tedavi etmek; sağaltmak.
  27. buyrukkelimeYapılması veya yapılmaması emredilen şey; emir; ferman; söz.
  28. buyurmakkelimef.eT.Bir şeyin yapılmasını ya da yapılmamasını bildirmek; emretmek.
  29. buzkelimeis.eT.Donmak suretiyle katılaşmış su.
  30. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  31. buzukkelimeis.Bozuk; kırık; yıkık.
  32. buzulmakkelimef.Mahvedilmek; bozulmak; yıkılmak.
  33. çadankelimeis.Çıyan.
  34. çagrıkelimeis.Doğan kuşu; çakır doğan, (Hypotriorchis aesolon).
  35. çalkelimesf.Alaca; kır; kırçıl.
  36. çalmakkelimef.Elle veya bir araçla vurmak; çarpmak. .
  37. çapmakkelimef.Yüzmek.
  38. çavkelimeis.Şöhret; şan; ün. [Yüknekî]
  39. çavıkmakkelimef.Güçlenmek; kuvvetlenmek.
  40. çavlanmakkelimef.Sesi veya gürültüsü etrafa yayılmak; çevreden işitilmek.
  41. çelilemekkelimef.Karartmak.
  42. çergüçikelimeis.Kurtarıcı.
  43. çergülemekkelimef.Kurtarmak.
  44. çerigkelimeis.Asker; ordu; asker dizisi.
  45. çevrilmekkelimef.Döndürülmek.
  46. çıbunkelimeis.Sinek.
  47. çıçakelimeünl.Yeter, yetişir, kâfi.
  48. çiçekelimezf.Yeter derecede; kâfi miktarda.
  49. çıgkelimeis.Memnuniyetsizlik; yüz ekşitme.
  50. çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.