burun
kelimeis.-rnuKöken
eT.būr-mak (kokmak) > bur-un
Anlamlar
- 1
{eT}Solunum aygıtının en üst kısmını teşkil eden, üst dudakla alın arasında yer alan, yüzün en çıkıntılı kısmı, aynı zamanda koku alma organı.
[EUTS][Gabain]
- 2
{eT}(Hayvan için) hortum.
[EUTS][Gabain]
- 3
{eT}Öne doğru çıkıntı yapan yer.
[DLT]
- 4
Bazı şeylerin sivri ve ön tarafı.
- 5
Karaların denize doğru olan uzantıları.
- 6
Dağların veya tepelerin ovalara ya da düzlüklere doğru alçalan çıkıntılı uzantıları.
- 7
mecaz.Kibir; büyüklenme.
- 8
{ağız}Çakı ve benzeri.
[DS]
- 9
{ağız}Pekmez yapmak için kaynatılan şıranın ilk suyu.
[DS]
- 10
{ağız}Duttan kaynatılarak elde edilen ilk şıra.
[DS]
- 11
{ağız}Samandan ayrılmış buğday yığını.
[DS]
- 12
{ağız}Yün taranırken tarak dişinden ilk alınan yün.
[DS]
- 13
{eT}Zodyak takım yıldızlarından her biri; burç.
[KB]