500+ madde
- afralıkelimesf.Afrası olan; çalımlı.
- afritkelimesf.Fr.Zevkle yaşanan.
- afşarkelimesf.İşini tez yapan.
- afşarsızkelimesf.Gelişigüzel.
- ağkelimesf.Ak.
- ağargankelimesf.Rengi uçmuş; ağarmış; solmuş.
- ağcakelimesf.Akça; biraz ak.
- ağdalıkkelimesf.Ağda yapmaya ayrılmış olan.
- ağdırıkkelimesf.(Yük için) dengesiz; dengesi bozuk.
- ağdırıklıkelimesf.(Yük için) dengesi bozuk.
- ağımlıkelimesf.(Ayak için) üstü çok tümsek, ağımı fazla.
- ağınkelimesf.Dilsiz.
- ağırkelimesf.eT.Hafif olmayan; yerinden zor oynatılan; tartı bakımından ağırlığı çok olan; battal; sakil.
- ağırrakkelimesf.Az ağır; ağır sayılabilecek; ağırca.
- ağırsakkelimesf.Ağır davranan; yavaş giden.
- ağızsızkelimesf.Ağzı olmayan.
- ağlakkelimesf.Eksik.
- ağlamsıkelimesf.Ağlayacak duruma gelmiş; ağlamaklı.
- ağlayıkkelimesf.Ağladığı hâlinden belli olan; kederli.
- ağlazkelimesf.Olur olmaz şeylere ağlayan kimse; sulu göz.
- ağrıcaklıkelimesf.(Kişi için) hastalıktan kurtulamayan; hastalıklı; ağrılı; sızılı.
- ağrıkkelimesf.Düşkün; müptela.
- ağrıklıkelimesf.(Kişi için) hastalıktan kurtulamayan; müzmin hastalığa tutulmuş; hastalıklı; ağrılı; sızılı.
- ağşakkelimesf.Alçak.
- ağuzkelimesf.Namuslu.
- ahılkelimesf.Ar.Görmüş geçirmiş, yaşlı kimse.
- ahrazkelimesf.Ar.kimse; dilsiz; dilsiz ve sağır.
- akkelimesf.eT.Gün ışığının bütün renklerini yansıtan; süt renginde olan; beyaz.
- akamatkelimesf.Yun.Verimsiz toprak; işlenmemiş, genleşmiş toprak.
- akarkelimesf.Sıvı; akıcı. «Akar yakıt, akarsu vs.»
- akarcalıkelimesf.(Kişi için) başkasının malına zarar veren.
- akbakankelimesf.Beceriksiz; budala.
- akçakelimesf.Beyazımsı; beyaza yakın renkte.
- akgözkelimesf.Korkak; budala; ahmak.
- akıdıkkelimesf.Her yere işeyen kimse.
- akılcıkelimesf.Akıl ve mantık verilerine dayanan.
- akıldakkelimesf.Aynı akılda olan; kafa dengi.
- akılgankelimesf.Akıntılı, hızlı akan su; akıntılı su kanalları.
- akılgankelimesf.Ar.Bilgiç; çok bilmiş.
- akkınkelimesf.(Yol, arazi vb. için) az meyilli; düzgün; engebesiz.
- akkurkelimesf.Bembeyaz; tertemiz.
- akmankelimesf.İffetli; temiz.
- akpaflakkelimesf.(Kişi için) beyaz yüzlü ve şişman.
- akrutkelimesf.Düzenci; bilgiç; kurnaz.
- akşamlıkkelimesf.Akşama mahsus, akşamları kullanılan.
- akşitkelimesf.Kutlu.
- akurkelimesf.Ar.Azgın; kudurmuş.
- akurukelimesf.Yavaş.
- akyavaşkelimesf.(İnsan ya da hayvan için) sinsice hareket eden.
- alakelimesf.eT.Yer yer siyah, yer yer de beyaz kısımları bulunan renk; siyahlı beyazlı.