1. agırlanmakkelimef.İkram edilmek; ağırlanmak; saygı gösterilmek; ululanmak; yüceltilmek.
  2. anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
  3. argurmakkelimef.Yormak.
  4. arıtmakkelimef.Çocuğu sünnet etmek.
  5. armakkelimef.Dolaşmak.
  6. artamakkelimef.Bozulmak; mahvolmak; kötüleşmek. [Yüknekî]
  7. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  8. aşulmakkelimef.Örtülmek.
  9. banmakkelimef.Bağlanmak.
  10. basıkmakkelimef.Bastırmak; içine sokmak; sokmak;
  11. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  12. bedüklemekkelimef.Büyük saymak.
  13. bertişmekkelimef.Sertleşmek.
  14. bertmekkelimef.Ezmek; çiğnemek; berelemek; kırmak; parçalamak.
  15. bukmakkelimef.Bükmek; kıvırmak; .
  16. bulgamakkelimef.Karıştırmak; bulaştırmak; bulamak.
  17. burmakkelimef.Koku saçmak.
  18. çagılamakkelimef.Çağırmak; seslenmek.
  19. çalınmakkelimef.Kendini yere atmak.
  20. edgermekkelimef.Gelişmek.
  21. edikmekkelimef.Başarmak.
  22. emitmekkelimef.Eğilmek; meyletmek.
  23. eretmekkelimef.(Hayvan için) taşağını çıkarmak; iğdiş etmek.
  24. ermegürmekkelimef.İhmalkâr olmak; erinmek; tembelleşmek.
  25. esmekkelimef.Uzatmak; germek.
  26. eteklenmekkelimef.(Elbise için) etek takılmak.
  27. etikmekkelimef.Başarmak.
  28. etişmekkelimef.Barıştırmak.
  29. evmekkelimef.Acele etmek.
  30. evrişmekkelimef.Bir işle uğraşmak; çabalamak; bir işin üstüne düşmek.
  31. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  32. ırgamakkelimef.Sallamak; ırgalamak; sarsmak; yerinden oynatmak; kımıldatmak.
  33. irmekkelimef.(Duvar vb. için) yarmak; gedik açmak; çentmek.
  34. isimekkelimef.Isınmak; sıcak olmak.
  35. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  36. işleşmekkelimef.İş yapmakta yarışmak ve birbirine yardım etmek.
  37. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  38. kadıtmakkelimef.Çevirmek; döndürmek; bükmek.
  39. kadmakkelimef.Tipide ölmek.
  40. kapılmakkelimef.Kapanmak.
  41. karganmakkelimef.Kendi kendini lanetlemek; kendi kötülüğü için dua etmek.
  42. katmakkelimef.Sertleşmek; katılaşmak sert olmak.
  43. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  44. kerilmekkelimef.Uzatılmak; gerilmek.
  45. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  46. kısganmakkelimef.Kıskanmak.
  47. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  48. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  49. komışmakkelimef.(İşe) birlikte koyulmak.
  50. körüşmekkelimef.Görüşmek; karşılaşmak; yüz yüze bakmak.