1. dengeşkelimesf.Denk; eş.
  2. dengeşmekkelimef.Denkleşmek; denk gelmek.
  3. denglemekkelimef.Bir şeyi bir başka şeye denk kılmak; denkleştirmek; denklemek.
  4. dengsizkelimesf.Saygısız; yakışıksız; münasebetsiz.
  5. ditimkelimeis.İnat; sebat; azim.
  6. ditimligkelimesf.İnatçı.
  7. ebinkelimeis.Tane.
  8. edermekkelimef.Aramak. [Yüknekî]
  9. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  10. içgüçikelimesf.İçkiye alışkın.
  11. idikelimeis.Sahip; efendi; bey.
  12. idikelimezf.Olumsuzun kuvvetlendiricisi; asla; hiç; büsbütün.
  13. idilikkelimeis.Efendilik.
  14. idişkelimeis.Kâse; kap; bardak; kadeh; kap kacak; çanak çömlek; kadeh, tas, bardak, tencere gibi her çeşit kap. .
  15. ıdışkelimeis.Kap.
  16. idişçikelimeis.Şarapçı; içkici.
  17. ıdmakkelimef.Salmak; serbest bırakmak.
  18. ıdukkelimesf.Salıverilen; gönderilen; gönderilmiş.
  19. igkelimeis.Hastalık; illet; maraz.
  20. igdilemekkelimef.Beslemek.
  21. igdişkelimeis.Ana bir kardeşler.
  22. igdişçikelimeis.At yetiştiricisi.
  23. igsizlikkelimeis.Vücut sağlığı; sıhhat.
  24. ilkelimeis.Barış durumu; barış.
  25. ilçikelimeis.Elçi; sefir.
  26. ildürmekkelimef.İliştirmek; .
  27. ilekkelimeis.Sahip.
  28. ilelkelimeünl.(Beylere ve hanlara cevap verirken) evet; baş üstüne!
  29. iligkelimeis.Hükümdar; kral; hakan.
  30. ılıkmakkelimef.Korumak.
  31. ılımgakelimeis.Hakanın mektuplarını Türk yazısı ile yazan kimse; kâtip; özel kalem müdürü.
  32. illeşmekkelimef.Barışmak; uzlaşmak; sulh yapmak.
  33. iltgüçikelimeis.Ulaştıran; eriştiren.
  34. ımgakelimeis.Dağ keçisi.
  35. iminkelimesf.Ar.Emin.
  36. iminlikkelimeis.Güven içinde bulunma.
  37. imlemekkelimef.İşmar etmek; işaret etmek; göstertmek.
  38. imlenmekkelimef.Zevk almak.
  39. ınalkelimesf.İnanılır, güvenilir; itimat edilir.
  40. ınçıkkelimesf.İniltili; bitkin.
  41. ınçıklamakkelimef.Hıçkırarak ağlamak; inlemek; hıçkırmak; feryat etmek.
  42. inçlenmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  43. inçlikkelimeis.Huzur.
  44. inçrünmekkelimef.Rahatlamak; sakinleşmek.
  45. ıngakelimesf.Değersiz; aşağılık; iğrenç; berbat.
  46. ingekkelimeis.İnek.
  47. ir,kelimeis.Kuzey.
  48. irigkelimesf.(İnsan ve nesne için) kaba; iri; iri yarı; kaba saba.
  49. iriglenmekkelimef.Sertlik göstermek; yüz çevirmek.
  50. irikkelimesf.Katı olan.