1. Uçmakkelimeis.(Eski Türk inanışına göre öldükten sonra ruh göğe yükselirdi.) Cennet.
  2. uçundankelimezf.... yüzünden; sebebiyle.
  3. udkelimeis.Hayâ; edep; terbiye; ar; hicap; utanma; utanç.
  4. udlukelimesf.Utangaç; mahcup; çekingen.
  5. ügitmekkelimef.Öğüttürmek.
  6. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  7. ulalmakkelimef.Ulanmak.
  8. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  9. ulışmakkelimef.Uluşmak; bağrışmak.
  10. unıtmakkelimef.Unutmak.
  11. urgunkelimeis.Vurgun; yağma.
  12. urılmakkelimef.Vurulmak.
  13. urışmakelimeis.Vuruşma; çarpışma; savaşma.
  14. ürkitmekkelimef.Ürkütmek; korkutmak.
  15. urlaşmakkelimef.Bağrışmak; çağrışmak; büyük gürültü çıkarmak; uluşmak.
  16. urmakkelimef.Vurmak; saldırmak; dövmek; çarpmak.
  17. urugkelimeis.Nesil; kuşak; soy; torunlar; döl.
  18. uskelimeis.Akıl.
  19. kelimezf.Şimdi; işte.
  20. uşakkelimesf.Küçük; ufak.
  21. uşdakelimee.İşte.
  22. usmakkelimef.Sanmak; ummak.
  23. üşmekkelimef.Bir yerde toplanmak; birikmek; üşüşmek; toplanmak; yığılmak.
  24. uvanmakkelimef.Parçalanmak; ufalanmak.
  25. uvatmakkelimef.Parçalamak; ufaltmak; kırmak.
  26. uyankelimeis.Gem; kantarma.
  27. uzkelimesf.Usta; becerikli; mahir; akıllı; iyi; sanatkâr; anlayışlı.
  28. üzengükelimeis.Üzengi.
  29. üzilmekkelimef.Kopmak; ayrılmak; kurtulmak; kesilmek; yüzülmek.
  30. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  31. uzunkelimesf.Uzunluk sahibi; boylu.