Uçmak

kelimeis.

{OsT}{eAT}{eT}#133738

Köken

uç-mak / Soğd. uştmaḫ

1
(Eski Türk inanışına göre öldükten sonra ruh göğe yükselirdi.) Cennet.
[Bahşayiş][DK][DLT][EUTS][KB][Mühennâ]