1. abşakkelimesf.(Kişi için) bacakları ayrık, ayakları birbirine yakın olan.
  2. abukkelimeis.Avurdu şişirip parmakla vurarak çıkarılan ses.
  3. acışmakkelimef.Ağrımak; sızlamak; için için acımak.
  4. ağcakelimesf.Akça; biraz ak.
  5. ahekelimeis.Ar.Sevilen kimse; dost; .
  6. ahıkelimee.Kuvvetlendirme edatı.
  7. aktıkelimeis.Ar.İş; çalışma.
  8. alakkelimesf.Karışmış.
  9. alçıkelimeis.Moğ.Aşık kemiğinin dikine yüzlerinden birisi; düz tarafı; kıtın karşısı.
  10. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  11. aldanguckelimeis.Aldanma aracı; oyalayıcı, aldatıcı şeyler.
  12. aldurmakkelimef.Kaptırmak; aldırmak.
  13. alışıkkelimeis.Alacak.
  14. almacıkkelimeis.Uyluk kemiğinin yuvarlak başı.
  15. alukkelimeis.Hayvan örtüsü; palan vb.
  16. ancakelimezf.eT.En çok.
  17. ancılayınkelimezf.Üçüncü teklik kişi ve işaret zamirinin ilgi, araçlılık hâlinde iken aldığı biçim; onun gibi; o kadar; öyle.
  18. andakkelimezf.Hemen; o anda; derhâl.
  19. andankelimezf.Ondan sonra; sonra.
  20. angkelimeis.Engel.
  21. angılmakkelimef.Hatırlanmak; söz konusu edilmek; anılmak.
  22. angmakkelimef.Anlamak.
  23. angulkelimesf.Yavaş; sakin; hafif.
  24. anıkkelimesf.Bir yerde hazır bekleyen, hazır.
  25. annaçkelimeis.Bir şeyin öne bakan yüzü.
  26. apışıkkelimesf.Apışak.
  27. appakkelimesf.Bembeyaz.
  28. apşakkelimesf.bknz. apışak
  29. apukkelimeis.Avurdu şişirip parmakla vurarak ses çıkarmak.
  30. apurkelimesf.Erme.Dağınık.
  31. ardcakelimezf.Arkadan; geriden.
  32. ardıkkelimesf.Artık; ziyade.
  33. argınkelimesf.eT.Gücü tükenmiş, yorulmuş; yorgun; bitkin; bitap; zayıf.
  34. argunkelimezf.eT.Yavaş ve alçak sesle.
  35. arıkkelimesf.eT.Zayıf; cılız; sıska.
  36. arışkelimeis.Far.Kolun dirsekten parmak ucuna kadar olan bölümü; arşın.
  37. arısızkelimesf.Kirli; pis; murdar; temiz olmayan.
  38. arkalaşmakkelimef.Birbirine yardımcı olmak; birbirine destek olmak; yardımlaşmak.
  39. arkırıkelimesf.Eğri; yan üstü; yanlamasına.
  40. arkurukelimesf.Çapraz; haç gibi; aykırı.
  41. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  42. arskelimeis.Gelincik denilen bir tür sincap; as.
  43. artlaşmakkelimef.Ata binenin arkasına binmek; art arda binmek.
  44. arukelimesf.Temiz; saf.
  45. arukelimeis.Arı.
  46. arucakelimesf.Temizce; arıca.
  47. aruklamakkelimef.Zayıflamak.
  48. arvanakelimeis.Far.Dişi deve; maya.
  49. arzumankelimeis.Far.Arzu; şiddetli istek; özlem.
  50. asarmakkelimef.Moğ.Korumak; esirgemek; sakınmak.