1. açmakkelimef.Acıkmak; aç olmak.
  2. agnamakkelimef.(Hayvan için) yatıp debelenmek ağnamak; yerde yuvarlanmak; kıvranmakarkası üstü yere sürünmek. .
  3. ahsamakkelimef.Aksamak topallamak.
  4. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  5. belinglemekkelimef.Şaşkınlıkla karışık korku duymak; belinlemek; korkudan titremek; korku ile birden sıçramak; irkilmek; ürkmek.
  6. bolmakkelimeyard. f.Olmak. [Yüknekî]
  7. çokmakkelimef.(Kuş için) süzülüp inmek; konmak; başına çökmek.
  8. eksümekkelimef.Eksilmek; azalmak.
  9. ıngramakkelimef.(Eşek için) anırmak.
  10. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  11. kaygurmakkelimef.Kayırmak; kaygılanmak; üzülmek; esef etmek.
  12. kirtinmekkelimef.İnanmak; iman etmek.
  13. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  14. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  15. okramakkelimef.(Acıkmış veya susamış olan atlar için) yiyecek veya içecek gördüğünde mırıltı şeklinde ses çıkarmak; kişnemek; yem zamanında kişnemek; homurdanmak.
  16. ongulmakkelimef.İyileşmek; düzelmek; iyi olmak; sağalmak.
  17. ornamakkelimef.Yerleşmek; yer tutmak; yer edinmek.
  18. semrimekkelimef.Semirmek; yağlanmak; şişmanlamak.
  19. suçımakkelimef.Sıçramak.
  20. tammakkelimef.Damlamak.
  21. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  22. üşmekkelimef.Bir yerde toplanmak; birikmek; üşüşmek; toplanmak; yığılmak.
  23. uyatmakkelimef.Utanmak; mahcup olmak.
  24. yaşarmakkelimef.Yeşermek; yeşillenmek.
  25. yıramakkelimef.Uzaklaşmak; ıramak; ırak olmak.
  26. yırlamakkelimef.Şarkı söylemek; gazel okumak; ırlamak; terennüm etmek.
  27. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .