1. açmakkelimef.Acıkmak; aç olmak.
  2. aglamakkelimef.Ağlamak
  3. anglanmakkelimef.Anlaşılmak.
  4. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  5. arturmakkelimef.Arttırmak; fazlalaştırmak; çoğaltmak; büyütmek. [Yüknekî]
  6. ayıtmakkelimef.Sormak.
  7. eletmekkelimef.İletmek; taşımak; götürmek.
  8. içikmekkelimef.Girmek; dahil olmak; içeriye girmek.
  9. ıramakkelimef.Uzak olmak; uzaklaşmak; ara açılmak; uzamak.
  10. irmekkelimef.Ermek; erişmek; varmak; vasıl olmak; ulaşmak.
  11. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  12. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  13. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  14. kuşlamakkelimef.Kuş avlamak; kuş yakalamak.
  15. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  16. minmekkelimef.Binmek.
  17. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  18. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  19. semritmekkelimef.Kendini semirtmek; semizlenmek.
  20. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  21. tirgürmekkelimef.Canlandırmak; ihya etmek; diriltmek; hayatta tutmak.
  22. tirilmekkelimef.Bir araya gelmek; toplanmak; derilmek.
  23. ürkitmekkelimef.Ürkütmek; korkutmak.
  24. utuzmakkelimef.Oyunda yenilmek; bahiste kaybetmek; üttürmek; yenilmek.
  25. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  26. yıramakkelimef.Uzaklaşmak; ıramak; ırak olmak.
  27. yitirmekkelimef.(Nesne, eşya vb. için) nerede olduğunu, ne olduğunu bilememek; bulamamak; kaybetmek.
  28. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  29. yuğmakkelimef.Yıkamak.
  30. yumakkelimef.Yıkamak; temizlemek; kaldırmak.