1. agnamakkelimef.(Hayvan için) yatıp debelenmek ağnamak; yerde yuvarlanmak; kıvranmakarkası üstü yere sürünmek. .
  2. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  3. ayıtmakkelimef.Sormak.
  4. ıramakkelimef.Uzak olmak; uzaklaşmak; ara açılmak; uzamak.
  5. ırlamakkelimef.Şarkı söylemek; müziği seslendirmek; türkü söylemek; terennüm etmek;
  6. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  7. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  8. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  9. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  10. olurmakkelimef.Oturmak; oturmuş olmak.
  11. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  12. singürmekkelimef.İçine işletmek; içine akıtmak; batırmak.
  13. sözlemekkelimef.Söylemek; açıklamak; telaffuz etmek; konuşmak.
  14. talamakkelimef.Yağma ve talan etmek; yok etmek.
  15. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  16. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  17. üzülmekkelimef.Kopmak; kesilmek; sökülmek.
  18. yırlamakkelimef.Şarkı söylemek; gazel okumak; ırlamak; terennüm etmek.
  19. yoymakkelimef.Yok etmek.