1. beğkelimeis.Bey.
  2. bekiştirmekkelimef.Pekiştirmek; sağlamlaştırmak.
  3. bekitmekkelimef.Sağlamlaştırmak; pekitmek; katılaştırmak; tahkim etmek.
  4. beklikkelimeis.Kuvvet; sağlamlık; metanet.
  5. bekmezkelimeis.Oğuz.Pekmez.
  6. bektaşkelimeis.Akran, eş.
  7. belekkelimeis.Konuğun yakınlarına getirdiği armağan; bir yerden başka bir yere gönderilen armağan. [Yüknekî]
  8. belengkelimeis.Dağlık sarp yer.
  9. belerçinkelimesf.(Göz için) dışarı çıkık; pörtlek.
  10. belünglemekkelimef.Belinlemek.
  11. bendeşkelimesf.Eş; bezer; aynı.
  12. berkimekkelimef.Sağlamlaşmak.
  13. berkitmekkelimef.Sağlamlaştırmak, (1935).
  14. beserekkelimeis.Far.Tüylü ve besili erkek deve; hecin.
  15. bestilkelimeis.Yun.Pestil.
  16. beyikkelimeis.Gömleğin koltuğuna dikilen üçgen parça.
  17. bezdirmekelimeis.Saç ekmeği; bazlama.
  18. bezerlikkelimeis.Usanma; bezme; bezginlik; bıkkınlık.
  19. bibikelimeis.Far.Babanın kız kardeşi; hala.
  20. bicikkelimeis.Meme; meme başı.
  21. biçikkelimesf.Kesik; kesilmiş.
  22. biderkelimeis.Ar.Tohum.
  23. bılaşıkkelimesf.Bulaşık.
  24. bılaşmakkelimef.Bulaşmak.
  25. bıldırkelimeis.Geçen yıl.
  26. bilecekelimezf.Birlikte; beraber.
  27. bilecenkelimesf.Çok şey bilen; hemen her şeyden anlayan.
  28. bilekçekkelimeis.Suçluların bir yerden bir yere götürülmesi sırasında kaçmalarını önlemek için bileklerine takılan kilitli metal halka; kelepçe.
  29. bilikkelimeis.eT.Akıl; us; anlayış; kavrayış; bilgi.
  30. bingeşmekkelimef.eT.Birbirinin üzerine binmek; .
  31. bıngıldayıkkelimeis.Bıngıldak.
  32. binikelimeis.Binmek eylemi; binme işi.
  33. binitlikelimesf.Atlı; süvari; binmiş; bindirilmiş.
  34. birimkelimezm.Bir tanem.
  35. bişegenkelimesf.Çabuk pişen.
  36. bişikelimeis.Yağda kızartılmış çörek.
  37. bitikkelimeis.Yazılmış şey.
  38. bitmekkelimef.eT.(Yaralanma sonucu açılan cilt vb. için) bitişmek; kaynaşmak.
  39. bitnelkelimesf.Mümbit; verimli.
  40. kelimeis.eT.Zehirli örümcek; tarantula.
  41. borkelimeis.Taşlık, sürülmemiş, otsuz ve tarıma elverişli olmayan sert toprak.
  42. bortlakkelimeis.Deve yavrusu.
  43. bortlamakkelimef.(Deve, manda vb. için) yavrulamak; doğurmak.
  44. börttürmekkelimef.(Et için) az pişirmek; biraz haşlamak.
  45. botlamakkelime(Deve için) yavrulamak.
  46. boykelimeis.Derece; mertebe; ayar.
  47. boyakkelimeis.eT.Boya.
  48. bucurgatkelimeis.Vinç.
  49. buğkelimeis.Buhar; buğu.
  50. bügemekkelimef.Moğ.(Akar su için) önüne engel yaparak suyu biriktirmek.