bini

kelimeis.

bin-ü / bin-i

بنى

  1. 1

    Binmek eylemi; binme işi.

  2. 2

    Kozadan ipek sağmaya yarar alet.

  3. 3

    {ağız}İpliği yumak yapmakta kullanılan haç şeklinde bir araç.

    [DS]

  4. 4

    Kapı ve dolap gibi şeylerin kapakları kapatıldığında arada kalan boşluğu örtme için üst kapağa çakılmış olan çıta.