1. çıkışkelimeis.Çıkar; menfaat.
  2. ışanmakkelimef.Güvenmek; inanmak; itimat etmek.
  3. karıkkelimesf.Karılmış; katışmış; karışık.
  4. kızmakkelimef.Öfkelenmek; sinirlenmek.
  5. köçkelimeis.Göç.
  6. koldaşkelimeis.Bir işi birlikte yapanlardan her biri; iş arkadaşı; arkadaş.
  7. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  8. konumkelimeis.Göçerlerin geçici bir süre, çoğunlukla bir mevsim oturdukları yer; yurt; konulan yer; konak.
  9. koykelimeis.Koyun.
  10. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  11. küymekkelimef.Yanmak.
  12. kuzkelimeBir dağın kuzey yamaçları; güneş görmeyen soğuk yer; gölgeli ve serin yer; kuzey.
  13. minmekkelimef.Binmek.
  14. ölkelimeis.Nem; yaşlılık; rutubet; ıslaklık.
  15. ongkelimeis.Sağ; sağ taraf.
  16. örkkelimeis.Hayvanı bağlamakta kullanılan ip; yular.
  17. salmalıkkelimeis.Otlak; çayır; mera.
  18. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  19. süzgükelimeis.Filtre; delikli çanak; süzgeç.
  20. tammakkelimef.Damlamak.
  21. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  22. teprenmekkelimef.Yerinden oynamak; kımıldanmak.
  23. tikenkelimeis.Diken.
  24. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  25. tilekkelimeis.Dilek; arzu.
  26. tişkelimeis.Diş.
  27. tonkelimeis.Elbise; giyecek; kürk; üst giysisi; don.
  28. tulkelimesf.Dul.
  29. tünkelimeis.Gece; geceleyin; karanlık.
  30. tütünkelimeis.Duman.
  31. umunçkelimeis.Beklenti; umma; umut etme.
  32. yalınkelimeis.Alev; yalım.
  33. yangılmakkelimef.Yanılmak; hata etmek; yanlış davranmak; hatalı olmak; yanılgıda olmak.
  34. yarınkelimeis.eT.Kürek kemiği; çiğin kemiği; omuz; sırt.
  35. yatkelimesf.Yabancı; el; garip.
  36. yığlamakkelimef.Hıçkırmak; ağlamak; yakınmak; inlemek.
  37. yimekkelimef.Yemek.
  38. yimişkelimeis.Yemiş; meyve.
  39. yingkelimeis.Elbise kolunun el üstüne gelen kısmı; yen.
  40. yıparkelimeis.Güzel koku; misk; koku; rayiha; ıtır.
  41. yirkelimeis.Yer. Dünya.
  42. yırakkelimesf.Uzak; ırak.
  43. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  44. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  45. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.