1. belemekkelimef.Çocuğu kundaklamak.
  2. çığırtmakkelimef.[eAT -ur] Bağırtmak.
  3. degenekkelimeis.Değecek araç; kısa ve ince sopa; değnek.
  4. delükkelimeis.Delik; delinmiş.
  5. dulumkelimeis.eT.Şakaktaki zülüf; turra; kâkül.
  6. enikkelimeis.eT.Kedi köpek gibi çok memeli hayvanların yavrusu; et yiyen hayvanların yavrusu; encik. [Burhan-ı Katı’]
  7. erçelkelimesf.Ar.Hırçın; huysuz; yaramaz.
  8. ıldırımkelimeis.Yıldırım.
  9. ıldızkelimeis.Yıldız.
  10. ılkıkelimeis.bknz. yılkı
  11. karavaşkelimeis.Savaşlarda tutsak edilen ya da özgür olmayan, alınıp satılabilen, üzerinde sahibinin tam bir kullanma hakkı olan köle kız veya kadın; odalık; cariye;…
  12. karcaşmakkelimef.Karışmak; kaynaşmak; birbirine dolaşmak; karma karışık olmak; bozulmak.
  13. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  14. karışkelimeis.Beddua; kargış.
  15. karkışkelimeis.bknz. kargış
  16. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  17. kendürükkelimeis.Far.Bez ya da deriden yapılma sofra yaygısı; hamur tahtası altına serilen yaygı; sofra bezi.
  18. kesimkelimeis.Ödenecek miktarı belirleme; pazarlık; alış verişte anlaşma; sözleşme; taahhüt.
  19. kiçikelimesf.Küçük.
  20. kığırmakkelimef.Çağırmak; davet etmek; seslenmek; haykırmak.
  21. kıynakkelimeis.Pençe; yırtıcı hayvan pençesi.
  22. kölgekelimeis.Gölge.
  23. konşukelimeis.Komşu.
  24. külekkelimeis.Yağ, bal, yoğurt vb. şeyleri koymaya yarayan, tahtadan yapılmış kulplu kap; gerdel; tahta kova; tahta bakraç.
  25. mayakelimeis.Far.Dişi deve.
  26. muştulamakkelimef.Sevindirici haber vermek; müjdelemek.
  27. ohkelimeis.Ok.
  28. okramakkelimef.(Acıkmış veya susamış olan atlar için) yiyecek veya içecek gördüğünde mırıltı şeklinde ses çıkarmak; kişnemek; yem zamanında kişnemek; homurdanmak.
  29. ongmakkelimef.İşi iyi gitmek; gelişmek; büyümek; onmak.
  30. oyankelimeis.Atın dizgini; gem; yular.
  31. oyanmakkelimef.Uyanmak.
  32. paşmakkelimeis.Ayakkabı. 2. Terlik.
  33. pusarıkkelimesf.(Hava için) puslanmış; sisli.
  34. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  35. telükkelimeis.Delik; delinmiş.
  36. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  37. umukelimeis.Umma; ümit; umut.
  38. üşmekkelimef.Bir yerde toplanmak; birikmek; üşüşmek; toplanmak; yığılmak.
  39. uvatmakkelimef.Parçalamak; ufaltmak; kırmak.
  40. uyankelimeis.Gem; kantarma.