1. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  2. bertinmekkelimef.Berelenmek; yaralanmak; kendisini yaralamak.
  3. bışmakkelimef.Olmak; pişmek.
  4. çökütmekkelimef.Korkudan kaçırmak.
  5. eymenmekkelimef.Utanmak; hicap duymak; çekinmek; sıkılmak.
  6. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  7. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  8. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  9. koçmakkelimef.Kucaklamak; sarmak; sarılmak; .
  10. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  11. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  12. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  13. kutkarmakkelimef.Selamete götürmek; kurtarmak.
  14. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  15. küymekkelimef.Yanmak.
  16. minmekkelimef.Binmek.
  17. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  18. olturmakkelimef.Oturmak.
  19. ongaltmakkelimef.Düzeltmek.
  20. otlamakkelimef.Tedavi etmek; bakmak; ilaçlamak.
  21. ötlemekkelimef.Nasihat etmek; öğüt vermek; iyiliğe teşvik etmek.
  22. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  23. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  24. suvamakkelimef.Sıvamak.
  25. talaşmakkelimef.Dalaşmak; vuruşmak; kavga etmek; itiraz etmek; boğuşmak.
  26. tebreşmekkelimef.Depreşmek; kımıldaşmak; titreşmek.
  27. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  28. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  29. tiremekkelimef.Bir şeyi düşmesin diye desteklemek; payanda vurmak; dayak dikmek; direk dikmek; diremek.
  30. tölemekkelimef.Moğ.Ödemek; karşılığını vermek; tediye etmek.
  31. turuşmakkelimef.Karşı karşıya gelmek; çarpışmak; savaşmak; karşı çıkmak; direnmek.
  32. utuzmakkelimef.Oyunda yenilmek; bahiste kaybetmek; üttürmek; yenilmek.
  33. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  34. yangılmakkelimef.Yanılmak; hata etmek; yanlış davranmak; hatalı olmak; yanılgıda olmak.
  35. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  36. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  37. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.