1. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  2. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  3. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  4. bekitmekkelimef.Sağlamlaştırmak; pekitmek; katılaştırmak; tahkim etmek.
  5. bertinmekkelimef.Berelenmek; yaralanmak; kendisini yaralamak.
  6. çokmakkelimef.(Kuş için) süzülüp inmek; konmak; başına çökmek.
  7. eymenmekkelimef.Utanmak; hicap duymak; çekinmek; sıkılmak.
  8. ırganmakkelimef.Hafif hafif sallanmak; kımıldanmak; kıpırdanmak; ırgalanmak.
  9. irkinmekkelimef.Ekonomi yapmak; mal biriktirmek; kendisi için toplamak.
  10. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  11. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  12. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  13. kaşuklamakkelimef.Kaşıklamak.
  14. kaynamakkelimef.Sataşmak; takılmak.
  15. koçmakkelimef.Kucaklamak; sarmak; sarılmak; .
  16. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  17. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  18. kösülmekkelimef.Geçimini bir yerden, birinin sırtından kolayca sağlamak.
  19. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  20. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  21. küymekkelimef.Yanmak.
  22. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  23. ohşatmakkelimef.Benzetmek.
  24. okramakkelimef.(Acıkmış veya susamış olan atlar için) yiyecek veya içecek gördüğünde mırıltı şeklinde ses çıkarmak; kişnemek; yem zamanında kişnemek; homurdanmak.
  25. olturmakkelimef.Oturmak.
  26. pusarmakkelimef.(Hava için) bulutlu, sisli ve puslu duruma gelmek; puslanmak; sislenmek.
  27. saplamakkelimef.Sap yapmak; sap takmak.
  28. sarlanmakkelimef.Sarınmak; sarılmak; bürünmek.
  29. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  30. segirtmekkelimef.Seğirtmek; koşturmak.
  31. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  32. tammakkelimef.Damlamak.
  33. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  34. teprenmekkelimef.Yerinden oynamak; kımıldanmak.
  35. tepreşmekkelimef.Yerinden oynamak; kımıldamak.
  36. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  37. tiremekkelimef.Bir şeyi düşmesin diye desteklemek; payanda vurmak; dayak dikmek; direk dikmek; diremek.
  38. turuşmakkelimef.Karşı karşıya gelmek; çarpışmak; savaşmak; karşı çıkmak; direnmek.
  39. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  40. üşmekkelimef.Bir yerde toplanmak; birikmek; üşüşmek; toplanmak; yığılmak.
  41. yangılmakkelimef.Yanılmak; hata etmek; yanlış davranmak; hatalı olmak; yanılgıda olmak.
  42. yarışmakkelimef.Yarı yarıya üleşmek.
  43. yetmekkelimef.Yedmek; yedeğine almak; yedekte götürmek.
  44. yığlamakkelimef.Hıçkırmak; ağlamak; yakınmak; inlemek.
  45. yırmakkelimef.Yırtıp ayırmak; yirmek.
  46. yirmekkelimef.Bir şeyi uzunlamasına kolayca ayırmak, yarmak; yirmek; dilmek.
  47. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  48. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  49. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  50. yuğurmakkelimef.Yoğurmak.