1. od çıkmakdeyimAteş çıkmak; alev almak.
  2. oda tapıcıdeyimAteşperest; Mecusî.
  3. odu~ yalı~ıdeyimAteşin alevi.
  4. oglan ağrısıdeyimDoğum sancısı.
  5. oglan aşıdeyimDişbudak veya çam ağaçlarından sızan ve müshil olarak kullanılan zamkımsı madde.
  6. oglan eylemekdeyim(Kadın için) çocuk doğurmak.
  7. oglanlıkdan çıkmakdeyimÇocukluk dönemini bitirip buluğ çağına girmek.
  8. oğrı ortağıdeyimHırsızın işbirlikçisi.
  9. ogul oglıdeyimOğlunun oğlu; erkek torun.
  10. okcıkelimeis.Ok yapıp satan; ok ustası.
  11. okımadın gelendeyimDavetsiz gelen.
  12. okımış oguldeyimEvlatlık olarak alınmış çocuk.
  13. oku~ nişānıdeyimOkun hedefi.
  14. ol aradeyimOrası; o yer.
  15. ol cihāndeyimAhret; öbür dünya.
  16. ongurgakelimeis.Omur.
  17. ordakelimeis.Ebe.
  18. orta avratdeyimOrta yaşlı kadın.
  19. orta bahāludeyimNe ucuz ne de pahalı; orta fiyatta olan.
  20. orta damardeyimBitki yapraklarının ortasında bulunan yan damarlara göre daha kalın olan damar.
  21. otkelimeis.İlaç olarak kullanılan ot.
  22. ot eylemekdeyimİlaç hazırlamak.
  23. ot koyacakdeyimİlaç kutusu.
  24. ota salmakdeyimHayvanları otlağa bırakmak.
  25. otakkelimeis.Oda.
  26. otlıkkelimeis.Otluk; ot olan yer.
  27. oturacak yérdeyimOturma organı; makat; kıç; kalça.
  28. oturdugı yérdeyimbknz. oturacak yer
  29. oturmakkelimef.Sakinleşmek; sükûnet bulmak; durulmak.
  30. ovmaçkelimeis.Ekmek ya da hamuru küçük kırıntılar hâline getirdikten sonra yağ, peynir ve yumurta ilave edilerek yapılan bir yemek.
  31. ovukkelimeis.Oyulmuş veya kazılmış yer; oyluk.
  32. oyıcıkelimeis.Oyma ustası; oymacı.
  33. oylukkelimeis.Bacağın kalçadan dize kadar olan kısmı; uyluk.
  34. oyluk dibideyimKalça.
  35. oyunkelimeis.eT.Eğlenmek, zevk almak amacıyla yapılan fiziksel ya da zihinsel etkinlik.
  36. oyuncıkelimeis.Oyun oynayan; oyuncu.
  37. oyuncılar ağacıdeyimOyun sopası.
  38. paçekelimeis.Far.Pantolon, şalvar gibi giyeceklerin dizden aşağı kısmı; paça.
  39. palankelimeis.Far.Çoğunlukla eşeklere vurulan kaşsız, geniş ve yumuşak eyer.
  40. palancıkelimeis.Palan yapan veya satan kimse; .
  41. palaskelimeis.Far.Eski aba; çul.
  42. paluzekelimesf.Far.Süzülmüş; durulmuş; arı duruma gelmiş olan.
  43. pamıkkelimeis.Pamuk.
  44. pamık çıkarıcıdeyimPamuk atmakta ve pamuğu çekirdeğinden ayırmakta kullanılan hallaç aleti; çıkrık.
  45. panbıkkelimeis.Pamuk.
  46. parekelimeis.Far.Parça; kısım.
  47. pars dutıcıdeyimPars yakalayarak, eğiten, besleyip büyüten kimse.
  48. Parscakelimeis.Farsça.
  49. Parslukelimeis.Farsça.
  50. paskelimeis.Oğz.Havadaki nemin etkisi ile demir ve demir alaşımı maddelerin yüzeyinde demir III oksit oluşmasıyla meydana gelen açık kırmızı tabaka.