1. bakmakkelimef.eT.Bakışı veya gözleri bir şeye çevirmek; . [Yüknekî]
  2. beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
  3. bezmekkelimef.eT.Titremek.
  4. çilemekkelimef.eT.Islatmak; yaşartmak.
  5. çökmekkelimef.eT.Dizleri üstüne oturmak.
  6. esnemekkelimef.eT.Hafif hafif esmek.
  7. evsemekkelimef.eT.Evini, yurdunu özlemek.
  8. kanmakkelimef.eT.Yemek ve içmek konusunda yeteri kadar doygunluğa ulaşmak; açlığı ve susuzluğu giderilmek; doymak; bir şeyi doluncaya kadar elde etmek; bir şeye…
  9. karıkmakkelimef.eT.(Göz için) kara bakmaktan ya da fazla ışıktan dolayı kamaşmak.
  10. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  11. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  12. kudurmakkelimef.eT.Kuduz hastalığına yakalanmak; kuduz olmak.
  13. kurumakkelimef.eT.Islaklığını veya nemini kaybederek kuru hâle gelmek. [Yüknekî]
  14. küsmekkelimef.eT.Gücenme dolayısıyla bir kimseden yüz çevirmek; o kimse ile arası açılmak; darılmak.
  15. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  16. sızmakkelimef.eT.(sı:zmak) Erimek; eriyip akmak.
  17. uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
  18. utanmakkelimef.eT.Onur kırıcı bir durum nedeniyle ezici bir küçüklük, bir alçalma duygusu içinde bulunmak; utanç duymak; hicap etmek; mahcup olmak.
  19. ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
  20. ürpermekkelimef.eT.(Tüyler için) kabarmak; dikleşmek.
  21. yağmakkelimef.eT.Akmak; yağmak.
  22. yelpirmekkelimef.eT.Rüzgâr esmek;