1. kalkankelimeis.eT.Eskiden savaşçının, karşı saldırıdan kendini korumak için kullandığı çeşitli malzemeden yapılmış savunma aracı.
  2. kıyıkelimeis.eT.Kenar; uç.
  3. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  4. uyumakkelimef.eT.(İnsan ve hayvan için) uykuya dalmış olmak; uyku durumunda bulunmak.