1. bıdamakkelimef.eT.Budamak.
  2. bıdıkkelimesf.eT.(İnsan için) kısa boylu ve tıknaz; şişman ve yuvarlak yüzlü.
  3. bıkanakkelimeis.eT.Ayak, bilek ve diz eklemi.
  4. bıkmakkelimef.eT.Tekrarlanan şeyler yüzünden insanın doygunluğa ve yorgunluğa ulaşması sonucu istemezlik durumu ortaya çıkmak.
  5. bıtdıhkelimeis.eT.bknz. bıttık
  6. bıtıkkelimeis.eT.bknz. bıttık
  7. bıttıkkelimeis.eT.Dişilik organı.
  8. bıttışkelimeis.eT.bknz. bıttık
  9. bıyıkkelimeis.eT.Üst dudak üzerinde çıkan kıllar.
  10. bikelimeis.eT.Orta Asya Türklerinde amir, vezir gibi büyük memurlara verilen unvan.
  11. bicekkelimeis.eT.Çuval, yatak, yorgan vb.nin köşesi.
  12. biçekkelimeis.eT.Bıçak.
  13. biçmekkelimef.eT.Herhangi bir nesneyi istenilen özellikte kesmek; . [Yüknekî]
  14. bigikelimee.eT.Gibi.
  15. bikekelimeis.eT.Kadın; hanım; bayan.
  16. bileğikelimeis.eT.Kesici, yarıcı, yontucu aletleri keskin hale getirmek için kullanılan araç.
  17. bilekkelimeis.eT.El ile kolun, bacak ile ayağın birleştiği eklem boğumu.
  18. biletmekelimeis.eT.Biletmek işi.
  19. biletmekkelimef.eT.Birine bileme işini yaptırmak.
  20. bilgekelimeis.eT.Bilgi sahibi, iyi ahlaklı, örnek alınacak olgunluğa ulaşmış kişi; hakîm; akıllı; dirayetli; fetanetli; muktedir; mütebahhir. (1935).
  21. bilikelimeis.eT.Bilgi; ilim; irfan; idrak; malumat.
  22. bilikkelimeis.eT.Akıl; us; anlayış; kavrayış; bilgi.
  23. bilükelimeis.eT.Bilgi; ilim; irfan; idrak; malumat.
  24. bingemekkelimef.eT.Birbiri üstüne koymak; yığmak.
  25. bingeşmekkelimef.eT.Birbirinin üzerine binmek; .
  26. binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
  27. birkelimeis.eT.Sayma sayılarının ilki. [Yüknekî]
  28. birçekkelimeis.eT.Saç; kâkül; zülüf.
  29. birerkelimesf.eT.Bölüştürülen şeylerden bölüşenlerin her birine bir tane düşecek biçimde.
  30. bireykelimeis.eT.Bir bütün içinde bir birim oluşturan varlıklardan her biri; fert, (1935).
  31. birikelimezm.eT.Bir tanesi.
  32. birikmekkelimef.eT.Birleşmek; bir olmak. [Yüknekî]
  33. birincikelimesf.eT.Sıraya dizilmiş olanlardan başta bulunan; sırası bir olan.
  34. birteviyekelimezf.eT.bknz. biteviye
  35. bişekkelimeis.eT.Yayık döveci; yayık kolu.
  36. bitkelimeis.eT.İnsanların kıllı yerlerinde ve memelilerin kılları arasında kan emerek yaşayan yarım kanatlılar alt takımından asalak böcek; kehle, (Pediculus).
  37. bitemikelimeis.eT.Arşın değerinde uzunluk ölçüsü birimi.
  38. bitevkelimezf.eT.Tamamen; hepsi; tümden.
  39. bitevikelimezf.eT.bknz. biteviye
  40. biteviyekelimezf.eT.Sürekli, durmadan.
  41. bitiklikelimesf.eT.Yazı yazacak malzemesi olan.
  42. bitmekkelimef.eT.(Bitki için) topraktan yeşerip çıkmak, yetişmek; meydana gelmek; hasıl olmak; çıkmak.
  43. bitmekkelimef.eT.(Para, yiyecek vb. için) hiç kalmamak; tükenmek.
  44. bitmekkelimef.eT.(Yaralanma sonucu açılan cilt vb. için) bitişmek; kaynaşmak.
  45. bitmekkelimef.eT.(Pekmez, bal gibi şekerli maddeler için) koyulaşmak; donmak; şekerlenmek.
  46. bitmekkelimef.eT.(Saç, yün vb. için) birbirine girmek; karışmak; keçeleşmek.
  47. bodlamakkelimef.eT.(Manda ve deve için) doğurmak.
  48. boduçkelimeis.eT.Ağaç veya topraktan yapılmış kısa boylu, ağzı içine el girebilecek genişlikte küçük küp; bodurcuk.
  49. bodukkelimeis.eT.Deve yavrusu.
  50. boğkelimeis.eT.Sofra bezi.